Pieśni własne o Świętych 4

Zgodnie z tradycją Kościół oddaje cześć świętym, bo w ten sposób uwielbia Boga działającego w ich życiu. Dlatego ich wspomnienia rozmieszczone są w ciągu całego roku liturgicznego. Dziedzictwem, które nam pozostawili, są modlitwy, rozważania, rozmyślania. Ich przemyślenia nie są jedynie pobożną lekturą, lecz skarbcem, do którego powinniśmy często zaglądać. To olbrzymie bogactwo, z którego wciąż korzystamy w drodze do królestwa niebieskiego, wszak święci są tymi, którzy „po tejże ziemi z nami chodzili, z tych samych źródeł wodę naszą pili”. Przez oddanie się Chrystusowi przemieniali swoje ludzkie życie – jedni przez męczeństwo, inni przez codzienne i pokorne wypełnianie Ewangelii. Pieśni ku ich czci wyrażają głębię wiary, nadziei i miłości ku Chrystusowi. Naśladujemy ich, nie tylko modląc się ich słowami, ale przede wszystkim naśladując ich życie. Niniejsze wydanie śpiewnika ks. J. Siedleckiego wzbogacone zostało o nowe pieśni.

SIERPIEŃ

1 sierpnia – św. Alfonsa M. Liguori, biskupa i doktora Kościoła (1696-1787)

1. Święty Alfonsie, gorliwości wzorze, * na trudne czasy dany dla Kościoła. * Dobry pasterzu, mistrzu i doktorze, * do ciebie lud twój o twą pomoc woła.
2. Aby się Boża pomnażała chwała, * ty zakładałeś nowe zgromadzenia. * Myśl twej mądrości w pisma się wcielała, * które służyły wiernym do zbawienia.
3. Matce Najświętszej byłeś tak oddany, * że Jej uwielbień drogę wskazywałeś. * Ciężkie zadane Kościołowi rany * mową i pismem leczyć się starałeś.
4. Bóg Ci nie szczędził w twoim życiu krzyży, * które twej duszy blasku przydawały. * On cię do siebie przez to bardziej zbliżył * i dzięki temu większej doznał chwały.
5. Święty Alfonsie, wzorze spowiedników, * daj im cierpliwość i wyrozumiałość. * Wyproś u Boga dla nich łask bez liku, * w wierze, nadziei i miłości stałość.

1. Z wyżyn nieba, z tronu chwały * spojrzyj o Alfonsie święty * na nas wszystkich, na świat cały, * na lud twoją czcią przejęty: * dzisiaj Bogu nucim dzięki * za to, że przez całe życie * łaski z swej wszechmocnej ręki * zlewał na cię przeobficie.
2. Oblubieniec dusz przeczysty * chciał cię mieć na swojej straży; * tyś jak seraf promienisty * wciąż u pańskich trwał ołtarzy; * Maria, druga miłość twoja, * była tobie na kształt tarczy, * Ona siła i ostoja, * kędy ludzkich sił nie starczy.

7 sierpnia – bł. Edmunda Bojanowskiego (1814-1871)

1. Witaj, sierot opiekunie, * wielki patriarcho nasz, * na najczulszej serca strunie * pieśń miłości Boga grasz. * Chcemy twoimi ślady iść, * i twój testament spełniać dziś, * tyś wzór cnoty i prostoty, * tyś dobroci mistrz.
2. Twoja poetycka dusza * wszędzie widzi Boży ślad. * Serce twe do łez się wzrusza, * gdy niewinnie cierpi brat. * „Dla ludu, z ludem i przez lud” * – z tym hasłem łączysz życia trud. * Daj, by nasze zgromadzenie * śladem szło twych cnót.
3. Chrystusowi w biednych służyć, * Bożej woli mówić „tak”, * w służbie Bożej siły zużyć: * taki jest twej drogi szlak. * Dla Boga podjąć każdy trud, * zaufać wbrew nadziei Mu * – to, Edmundzie Bojanowski, * jest testament twój.

8 sierpnia – św. Dominika, kapłana (ok. 1170-1221)

1. Dominika dziś sławimy, * męża cnót ewangelicznych; * nosząc imię „Własność Pana”, * także życiem Panu służył.
2. Czystość w nim jaśniała bielą * tak podobną kwiatom lilii; * jak pochodnia płonął żarem * troski o zbawienie grzesznych.
3. Zdeptał złudę tego świata, * serce swe umocnił wiarą, * aby walczyć bez oręża, * silny tylko łaską Boga.
4. Jego bronią było słowo, * cuda, pomoc wiernych braci, * nade wszystko zaś modlitwa, * pełna łez i wytrwałości.
5. Bogu w Trójcy jedynemu * chwała, cześć i uwielbienie, * a przyczyna Dominika * niechaj niebo nam otworzy. * Amen

9 sierpnia – św. Teresy Benedykty (Edyty) Stein (1891-1942)

1. Święta Edyto z Wrocławia, * tyś w chwale niebios szczęśliwa, * dziś ciebie Kościół wysławia * i twej pomocy przyzywa!
2. Przeszłaś przez burze życiowe, * wiary, kryzysy, trudności, * lecz przez te drogi krzyżowe * doszłaś do szczytów świętości.
3. Tyś w życiu swym zrozumiała, * że krzyż do Boga przybliża, * imię zakonneś przybrała * więc: Benedykta od Krzyża.
4. Boga modlitwą wielbiłaś, * myślą, nauką i czynem, * lecz Go najbardziej uczciłaś * śmierci męczeńskiej wawrzynem.
5. Wstaw się, prosimy, za nami, * uproś pokoju dar cenny, * niechaj zawładnie sercami * Chrystus, Król świata promienny!

10 sierpnia – św. Wawrzyńca, diakona i męczennika (zm. 258 r.)

1. Nie bez ran ten bój się toczył, * gdy Wawrzyniec cierpiał mękę; * wiara uzbrojona łaską * hojnie krwią swą szafowała.
2. On godnością był najwyższy * spośród siedmiu sług ołtarza, * i zajaśniał między nimi * miłosierdziem oraz męstwem.
3. Ten wojownik najmocniejszy * nie przypasał wcale miecza, * lecz żelazo wrogie zwrócił * przeciw sprawcy zła wszelkiego.
4. Tak, Wawrzyńcze, sługo Boży, * rozważamy twe męczeństwo: * niech przez ciebie otrzymamy * wypełnienie naszych pragnień.
5. Teraz bowiem już królujesz * w mieście świętym Najwyższego, * i w niewysłowionej chwale * możesz wstawiać się za nami.
6. Cześć i chwała niechaj będzie * Ojcu z Synem w Duchu Świętym, * niechaj Bóg na twoje prośby * da nam wieniec wawrzynowy. * Amen.

11 sierpnia – św. Klary, dziewicy (1193-1253)

1. Jak nad źródłem lilia cicha * schyla się ku jasnej toni, * tak nad cichy krąg kielicha * święta Klara głowę kłoni. Spod spuszczonych nisko powiek * oczy jej miłością płoną; * tu jej Zbawca, tu Bóg-Człowiek, * chleba okryty zasłoną.
2. Jakże drżą niewinne ręce * piastujące Wszechmocnego, * jakże serce drży dziewczęce: * miły mój jest, a ja Jego. Wszystko oddać, wszystko stracić, * obrać nędzę, ból, sromotę, * Jego krzyżem się wzbogacić, * iść w ślad za Nim na Golgotę.
3. Tak też szła przez ziemskie życie * w wieczną Miłość zapatrzona. * Dziś, w niebiańskim już zachwycie: * nie zapomnij, matko, o nas! Rozprosz naszych smutków cienie, * świeć nam jako jasna zorza, * zapal serca tym płomieniem, * który w twoim sercu gorzał.

14 sierpnia – św. Maksymiliana Marii Kolbego (1894-1941)

1. Ojcze Kolbe, któryś chwałą * okrył polski naród nasz, * proś za nami, za ojczyzną, * gdy przed Bogiem dzisiaj trwasz. * Błagaj, patronie Polski, * o głębię wiary i ducha moc, * światłem Chrystusa łaski * rozpraszaj złego i grzechu noc.
2. Ojcze Kolbe, tyś w męczeństwie * za ojczyznę życie dał; * proś Jezusa, proś Maryję, * by nasz naród w wierze trwał. * Błagaj, patronie Polski, * o całość rodzin i czystość serc, * domów i granic kraju * od złych napaści ochraniaj, strzeż.
3. Ojcze Kolbe, tyś Maryi * głosił cześć na cały świat; * spraw, by zawsze nam obroną * był Jej, Matki, błękit szat. * Błagaj, patronie Polski, * o serc gotowość i łaski cud, * aby Niepokalana * królestwem zeszła w nasz polski lud.

1. Ojcze Kolbe, tyś na ziemi * złotym ziarnem miłość siał, * tyś swym życiem mocnej wiary * wzór świętości światu dał.
2. Ewangelię Chrystusową * tyś jak sztandar sercem niósł. * Przez twe czyny miłowania * Jezus swym Królestwem rósł.
3. W pieśni twego rozmodlenia * Matka Boża zeszła tu, * by dobrocią kochającą * stanąć światu w poprzek złu.
4. Twoja miłość do człowieka * szła przez nienawiści szał. * Tyś w obozie oświęcimskim * wszystkim swoje serce dał.
5. Maryi Niepokalanej * nucąc zachwycenia śpiew, * za drugiego tyś człowieka * oddał własną życia krew.
6. Byłeś ziemi drogowskazem, * siejąc serca dary w krąg. * Pokój światu wymodlony * spływa blaskiem z twoich rąk.

17 sierpnia – św. Jacka Odrowąża, kapłana (ok. 1200-1257)

1. O Jacku święty, z pałacu Boskiego, * odziany chwałą domu niebieskiego, * oświeć promieniem twej świątobliwości, * serca ciemności.
2. Wzór Dominika przykładny świętego * i chęć gorąca zbawienia ludzkiego, * ciebie zrodziły zakonowi cnemu * kaznodziejskiemu.
3. Jasnąś był świecą życiu pobożnemu, * szerokąś sławą plemieniu polskiemu, * któremuś ty jest patronem uznany, * Jacku wybrany.
4. O Jacku święty! Z twojej szczęśliwości * podaj lekarstwo naszej ułomności, * dźwigaj w trudnościach swe niegodne syny, * odproś nam winy.
5. I dopomóż nam zasługami swymi, * byśmy przebywać mogli wiecznie z tymi, * którym dał niebo Pan Jezus łaskawy * za dobre sprawy.

1. O święty Jacku, Polski patronie, * chlubo ojczyzny, łowco dusz gorliwy, * dzięki opiece twej i obronie * niech słynie naród jako lud cnotliwy.
2. O święty Jacku, Polski patronie! * Tyś zasiał ziarna Różańca Świętego, * aby na polskim wyrósł zagonie * w obfite żniwo apostolstwa twego.
3. O święty Jacku, błagamy ciebie, * spraw, żeby lud twój zawsze sercem czystym * miłował Boga, a potem w niebie * cieszył się z tobą szczęściem wiekuistym.

20 sierpnia – św. Bernarda, opata i doktora Kościoła (1090-1153)

1. Bernardzie, nieba klejnocie, * oto sławimy cię pieśnią, * a ty oręduj za nami, * byśmy zyskali zbawienie.
2. Twe serce zranił sam Chrystus * grotem płomiennej miłości * i ciebie dał Kościołowi * jako pochodnię i tarczę.
3. Najświętszy Duch cię uczynił * prawdy niezłomnym heroldem * i głosicielem tajemnic * znanych jedynie aniołom.
4. Maryja ciebie natchnęła * czystym uczuciem synowskim, * a tyś Jej wielkość rozgłaszał * słowem, co nie ma równego.
5. Pragnąłeś żyć w samotności, * świat jednak szukał cię wszędzie; * bezstronnym sędzią się stałeś * królów, pasterzy, uczonych.
6. Niech Bogu będzie na zawsze * chwała za ciebie, Bernardzie, * bo tyś ukazał nam drogę, * która ku Niemu prowadzi. * Amen.

24 sierpnia – św. Bartłomieja, apostoła (zm. ok. 61 r.)

1. O Bartłomieju, w niebiosach * jaśniejesz wśród apostołów; * wysłuchaj teraz tej pieśni * i przyjmij nasze modlitwy.
2. Na ciebie z wielką miłością * skierował Jezus swe oczy, * bo widział w tobie człowieka *o sercu szczerym i czystym.
3. Głoszony słowem proroków, * przez długie wieki wzywany, * objawił Mesjasz się tobie, * a tyś Go przyjął z radością.
4. Pomiędzy Panem a tobą * zawarte ścisłe przymierze: * po trudach drogi krzyżowej * otrzymasz w niebie nagrodę.
5. Chrystusa, władcy wszechświata, * apostoł oraz przyjaciel; * dla Mistrza żyjesz, a ludzi * przez Mistrza życie umacniasz.
6. Niech Bóg, którego wielbimy, * przez twoje wielkie zasługi * wprowadzi nas do ojczyzny * i wiecznym szczęściem obdarzy. * Amen.

25 sierpnia – św. Józefa Kalasantego (1557-1648)

1. Nieogarniony w darach Twoich Boże! * Co gardzisz dumą, a sprzyjasz pokorze, * Twej łaski dzieło, Józef świata cudem, * którego w Tobie dziś wielbimy z ludem.
2. Wyrzuć z serc naszych tę to niemoc lichą, * co się w pokorę zmienia, będąc pychą! * Niech nas nie miesza ta burzliwa fala, * co serce psuje, a rozum obala.
3. Dałeś nam przykład, jak być mądrym trzeba; * jak ciebie prosić o twe łaski z nieba; * jak słuchać pilnie wnętrznego wołania, * by się twe przez nas działy przykazania.
4. Józef potrafił świat pogodzić z niebem, * solą mądrości, już dzieląc się chlebem; * przez nie nienawiść i błędy poznosił, * miłość praw twoich i naukę głosił.
5. Pomocą z nieba Kościołowi dany, * nauki, męstwa cudem był nazwany. * Pożytku bliźnich szczególny przykładzie, * umiejętności i zdrowych rad składzie:
6. Niech twą opieką z ciemnoty ruszeni, * w sercu się naszym miłość rozkorzeni, * a umysł w piękne odziany ozdoby, * poważa cnotę a kocha osoby.
7. Na tym żeś prawie Kościół rozprzestrzenił, * gdyś rozkaz Pański nad twe zdrowie cenił: * niech za twą sprawą, serca i rozumy, * to trwa bez złości, a tamte bez dumy.

28 sierpnia – św. Augustyna, biskupa i doktora Kościoła (354-430)

1. Jaśnieje w niebie blaskiem pełnym mocy * wspaniała gwiazda mistrzów i pasterzy; * płomieniem wiary nigdy nie przyćmionym * oświeca ziemię.
2. Niebiański Syjon niechaj cześć oddaje * Boskiemu Zbawcy, który Augustyna * cudami łaski wiódł po różnych drogach * do pełni światła.
3. Ten wielki pasterz dotąd czujnie strzeże * czystości wiary, przezwycięża błędy, * a swą nauką leczy obyczaje * skażone grzechem.
4. Owczarni Pańskiej stróżu niezrównany, * przykładzie mnichów, wzorze dla kapłanów, * niech twoje modły dla nas wyjednają * łaskawość Boga.
5. Niech będzie chwała Bogu w Trójcy Świętej, * którego wielkość jeszcze tu, na ziemi, * zgłębiałeś myślą, teraz już oglądasz * w światłości nieba. * Amen.

29 sierpnia – Męczeństwa św. Jana Chrzciciela (zm. ok. 32 r.)

1. Zamilkły usta proroka * i głos wieszczący pokutę, * bo dzisiaj oddał swe życie * poprzednik Syna Bożego.
2. Spoczęła głowa na misie * trzymanej w rękach dziewczyny * co króla tańcem uwiodła * na rozkaz mściwej władczyni.
3. Już więcej łańcuch nie więzi * zwiastuna Odkupiciela, * bo jego dusza powraca * do Pana, który go posłał.
4. Niech Boga w Trójcy Jednego * wysławia wszelkie stworzenie, * a krew przelana dla Niego * niech wyda plony stokrotne. * Amen.

WRZESIEŃ

1 września – bł. Bronisławy, dziewicy (ok. 1200-1259)

1. O, jak są wielkie dary Twoje, Boże! * Któż godnie za nie podziękować może, * które wylewasz ze skarbu Twojego * nieprzebranego.
2. O, jakaż radość serca nam napawa, * gdy Twoje dary, z których wielka sława * dla Bronisławy, dziś szczególniej czcimy * i w Niej wielbimy.
3. Ciesz się, Krakowie! Bóg nad tobą czuwa, * coraz ci nowych patronów podsuwa; * szanuj ich cnoty i słuchaj ich rady, * wstępuj w ich ślady.
4. Patronko święta miasta i narodu! * Zepsucie, grzechy oddal z tego grodu, * twą wielowładną przed Bogiem przyczyną * niech cnoty słyną.
5. O Bronisławo! Niech twe imię święte * zniszczy niesławę, nienawiści wszczęte; * niech się nawzajem jak bracia kochamy * i pokój mamy.

3 września – św. Grzegorza Wielkiego, papieża i doktora Kościoła (ok. 540-604)

1. Niegdyś pogan apostole, * teraz niebian towarzyszu, * przyjdź, Grzegorzu, na ratunek * ludom już wierzącym w Boga.
2. Tyś dla biednych był ostoją * i wzgardziłeś chwałą świata, * by w ubóstwie naśladować * swego Mistrza ubogiego.
3. Chrystus, Wieczny Kapłan, sprawił, * żeś Kościoła stał się głową, * a następcą będąc Piotra * żyłeś według jego wzoru.
4. Świętej Księgi trudne strony * wyjaśniałeś umiejętnie, * bo niebiańskie tajemnice * Jezus – Prawda ci objawił.
5. O pasterzu znamienity * i Kościoła chlubne światło, * nie opuszczaj w złej przygodzie * pouczonych twoim słowem.
6. Niechaj będzie chwała Ojcu * i Synowi jedynemu * razem z Duchem równym Obu, * teraz, zawsze i na wieki. * Amen.

7 września – św. Melchiora Grodzieckiego, kapłana i męczennika (1582-1619)

1. Witaj nam, chlubo Śląska Cieszyńskiego, * coś postanowił święte życie wieść. * Wśród niepokojów czasu wojennego * świadectwem wiary dałeś Bogu cześć.
2. Tyś padł ofiarą ślepej nienawiści, * boś przy stolicy rzymskiej wiernie trwał. * Wstaw się u Pana, niech się jedność ziści, * by Kościół domem dla wszystkich się stał.
3. Oby tych chrześcijan, którzy wierzą w Boga * i czerpią światło z Ewangelii słów, * złączyła wspólna ku wieczności droga, * by się w Chrystusie zjednoczyli znów.
4. Prosimy ciebie, wytrwałości wzorze, * któryś zwycięsko wyszedł z ciężkich prób, * wstaw się za nami u Boga, Melchiorze, * byśmy mu byli wierni, aż po grób.
5. Niech będzie chwała Ojcu Przedwiecznemu * przez głos wymowny twej męczeńskiej krwi, * cześć też Synowi Jednorodzonemu * wraz z Duchem Świętym niech na wieki brzmi!

9 września – bł. Anieli Salawy, dziewicy (1881-1922)

Ciebie, Anielo Salawo, * pokornie błagamy: * błogosławiona patronko, * wstawiaj się za nami.

1. Z nadmiaru miłości do Boga i do ludzi * oddałaś swe życie przedziwnym Bożym sprawom, * w najprostszych posługach, w codziennym szarym trudzie * znalazłaś Chrystusa, Anielo Salawo!
Refren: Módl się za nami, gdy nas praca nuży, * byśmy jak ty umieli kochać i służyć!
2. Gdy świat szukał sławy i kazał piąć się wyżej, * ty chciałaś pozostać pokorną i ubogą * i szłaś rozmodlona przez trudy i przez krzyże * z ubogim Chrystusem ewangeliczną drogą. Ref.
3. Anielo Salawo, tyś życiem swym dowiodła, * że warto być dobrym, bo tylko to się liczy. * O miłość tę dla nas proś Boga w twoich modłach! * Z nią będziem mieć wszystko, a bez niej będziem niczym. Ref.

11 września – św. Jana Gabriela Perboyre, kapłana i męczennika (1802-1840)

1. Uczcijmy wspólnym hymnem męczennika, * co swoją zacną krwią użyźnił Chiny, * a rosa jego dobrodziejstw przenika * wszystkie krainy.
2. Bo Pan, by uczcić cnoty swego sługi, * okazać chwałę Jana Gabryjela, * tym, którzy proszą przez jego zasługi, * łask swych udziela.
3. By miłość Bożą zasiać w sercach mnogich, * na krwawe boje i nadludzkie trudy * pośpieszył chętnie, opuszczając swoich, * wśród obce ludy.
4. On to Chrystusa wypełniał zadanie, * naukę Jego poniósł w kraj daleki, * dla Niego cierpiał, z Nim też ma mieszkanie * w niebie na wieki.
5. Boże, daj udział w darach swego sługi, * niech życia Jego przykład zaszczepiony * przyniesie dla nas na ów żywot długi * obfite plony.

13 września – św. Jana Chryzostoma, biskupa i doktora Kościoła (354-407)

1. O wielki Janie, szlachetny pasterzu, * chóry aniołów oddają ci hołdy; * złączeni z nimi, pragniemy cię, mistrzu, * sławić pieśniami.
2. Z zapałem głosisz złotymi ustami * słowa miłości dobyte ze źródła * hojnego serca, lecz także z odwagą * gromisz występki.
3. Wszelakiej cnoty przejrzyste zwierciadło, * świecisz przykładem swojemu ludowi * i tak jak Paweł z radością się stałeś * wszystkim dla wszystkich.
4. Niezłomny w walce, nieczuły na groźby * gniewu monarchy, dostojny wygnańcze, * do męczenników podobny cierpieniem * chwałą jaśniejesz.
5. A teraz pomóż nam swoją modlitwą * do tronu Boga przystąpić z ufnością * i razem z tobą wywyższać Go hymnem * wiecznej miłości. * Amen.

17 września – św. Hildegardy z Bingen, dziewicy i doktora Kościoła (1098-1179)

1. Trzymając lampę płonącą * na gody weszłaś, dziewico, * by Chrystus, Król wiecznej chwały, * poślubił ciebie na zawsze.
2. Już jedno z Panem stanowisz * i tobą cieszy się niebo, * bo zasłużyłaś przez czystość, * by Oblubieniec cię wybrał.
3. A teraz ukaż nam drogę, * modlitwą broń nas od złego * i pomóż mężnie odpierać * przebiegłe ciosy szatana.
4. Maryja, Matka Jezusa, * dziewiczej przykład miłości, * niech się przyczynia za nami * i ulży doli wygnańców.
5. Niech Bogu w Trójcy jednemu * na wieki będzie podzięka * za serca wierne i czyste, * żyjące tylko dla Niego. * Amen.

18 września – św. Stanisława Kostki, zakonnika (1550-1568)

1. Aniele ziemski bez winy, * ozdobo naszej krainy, * wejrzyj z nieba dziś łaskawie, * na nas, święty Stanisławie.
2. Przyjm nasze modły, ofiary, * niebieskie zlej na nas dary, * wesprzyj w każdej nas potrzebie, * gdy wzniesiemy głos do Ciebie.
3. Gdy grzeszni ciebie wzywamy, * pomocy twej niech doznamy; * uproś, jakich łask nam trzeba * i zaprowadź nas do nieba.

1. Jasna Jutrzenko kraju północnego, * drogi klejnocie narodu naszego. * Bądź, Stanisławie, bądź, Stanisławie, mile pozdrowiony, * młodzieńcze święty, młodzieńcze święty, bądź błogosławiony.
2. Kochanie Boga, w Trójcy jedynego, * pociecho Matki Króla Niebieskiego, * spraw, o co proszę; spraw, o co proszę, aby serce moje * pragnęło Boga, pragnęło Boga zawsze, jako Twoje.
3. Miłością pałasz Boga Wszechmocnego, * użycz nam iskry ognia zbawiennego; * niechaj w nas płonie, niechaj w nas płonie i serca rozpali, * abyśmy Boga, abyśmy Boga z całych sił kochali.
4. Tyś Boże Dziecię na ręku piastował, * a z rąk aniołów Komunię przyjmował; * przez radość wielką, przez radość wielką co spotkała ciebie, * spraw, byśmy Boga; spraw byśmy Boga oglądali w niebie.

1. Witaj, Kostko Stanisławie, * młodzieniaszku święty w niebie. * Śpiewam pieśń tę ku twej sławie, * bo serdecznie kocham ciebie. * Ty w aniołów jasnym gronie, * dla przedziwnej niewinności, * przy Maryi stoisz tronie, * nucąc dla Niej pieśń miłości.
2. Nieskalane serce czyste, * toć i lica promieniste, * o, bo duch twój płonie cały * dla Jezusa świętej chwały.* Dla skromności i pokory,* dla świętości twej nadobny,* zostawiłeś cnoty wzory,* śnieżnej lilii tyś podobny.
3. Złóż twe dłonie i proś Boga; * powiedz, że tu ciężka droga. * Dla twej prośby i wstawienia, * Bóg udzieli przebaczenia! * Bożej Matce powiedz w niebie, * że jesteśmy tu w potrzebie, * że tu żalów, łez kraina, * niech nas wspiera Jej przyczyna.
4. A w ostatniej życia chwili * spraw, abyśmy zasłużyli * tak umierać, jak ty, święcie, * w Matki Bożej Wniebowzięcie. * O ty, polski nasz patronie, * Marię proś Niepokalaną: * niech od złego nam osłoni * polską młodzież ukochaną.

21 września – św. Mateusza, apostoła i ewangelisty (zm. ok. 60 r.)

1. Mateuszu Apostole, * Bóg ozdobił ciebie chwałą, * znakiem swojej łaskawości, * która niesie przebaczenie.
2. Jako celnik, swe bogactwa * gromadziłeś zatroskany, * ale Chrystus ciebie wezwał, * byś osiągnął skarby w niebie.
3. Rozgorzało twoje serce, * więc za Mistrzem śpieszysz wiernie * i przyjmujesz Go w swym domu, * by się stać mieszkańcem nieba.
4. Zbierasz wszystko, co powiedział * i co czynił Syn Dawida, * by na piśmie to przekazać * światu jako pokarm łaski.
5. Gdy Chrystusa głosisz światu, * na świadectwo krew przelewasz, * twą ofiarą pragniesz bowiem * dać dowody swej miłości.
6. Męczenniku, apostole * i ewangelisto święty, * daj nam w niebie śpiewać z tobą * ku Chrystusa wiecznej chwale. * Amen.

22 września – bł. Bernardyny Jabłońskiej, zakonnicy (1878-1940)

1. Błogosławiona siostro Bernardyno, * matko ubogich, radości przyczyno. * Bądź naszym wzorem, miłości natchnieniem. * Bądź dla bezdomnych duchowym schronieniem.
2. Ty wiesz, jak chronić nadzieję w zwątpieniu. * Daj miłosierną miłość w zagubieniu. * Głodnym, samotnym wskaż chleb umocnienia, * moc Jezusową na ludzkie zranienia.
3. Wypraszaj pokój dla całego świata, * by nie odrzucał brat swojego brata. * Uproś u Boga łaskę pojednania, * pogódź zwaśnionych, ucz nas wybaczania!

23 września – św. Pio z Pietrelciny, kapłana (1887-1968)

1. Patrząc na rany Chrystusa, * odnalazł sens swego życia. * Z krzyża nań łaska spłynęła * na dłoniach rany wyryła.
Refren: Święty ojcze Pio, nieś nam uzdrowienie * przez rany Chrystusa, przez swoje cierpienie. * Pobłogosław ścieżki, którymi kroczymy * i wysłuchaj prośby, które zanosimy.
2. Dusze on ludzkie przenikał, * dobroci w każdej z nich szukał. * W konfesjonale rozgrzeszał * i serca wiernych pocieszał. Ref.
3. Wszystkie od Boga te dary * płynęły z głębokiej wiary, * z której my dzisiaj czerpiemy, * więc prośby swe zanosimy. Ref.

25 września – bł. Władysława z Gielniowa, kapłana (1440-1505)

1. Już dzień zabłysnął chwały Władysława: * niech lud się cieszy tak możnym patronem * i wielbi pieśnią, która z serca płynie, * Chrystusa, Króla wszechświata.
2. Szczęśliwy człowiek, który krzyż miłując, * pogardził złudą doczesnych rozkoszy * i z własnej woli cierpiał jak męczennik, * choć nikt mu ran nie zadawał.
3. Płomienny herold rad ewangelicznych * kształtował uczniów przykładem swej cnoty, * porywał dusze słowem gorejącym * i życiem pełnym świętości.
4. Na jego prośbę, Boże Stworzycielu, * uwolnij grzesznych od ciężaru winy, * by cię sławili hymnem dziękczynienia * przez wszystkie wieki bez końca. * Amen.

27 września – św. Wincentego a Paulo, kapłana (1581-1660)

1. Dziś tryumf w niebie w pośród chwały mnóstwa, * ze śpiewem niebian hymn połączmy święty, * światło duchownych i ojciec ubóstwa, * dziś w niebo wzięty.
2. W dziełach, Wincenty, miłość twa rozkwita, * zdobiąca wieńcem twe pokorne skronie; * świętość przez służbę bliźniemu zdobyta * jak słońce płonie.
3. Ta prawda, której uczyłeś ubogich, * cała się teraz odsłania dla ciebie. * Z twoich poświęceń i umartwień mnogich * masz skarby w niebie.
4. Gdy wzór twój święty kapłanów zagrzewa, * a prace twoje są dla nich natchnieniem, * wtedy to Pańska winnica dojrzewa * naszym zbawieniem.
5. Łaskawie wspieraj modły nasze w niebie, * jakoś z miłością wspierał tutaj nędznych. * Z ufnością dzisiaj my wzywamy ciebie, * patronie biednych.

1. Ojcze ubogich i sierot patronie, * któryś strapionym dany ku obronie, * Wincenty, ciebie, gdy niebo wynosi, * ziemia z weselem apostołem głosi.
2. Na wzór Chrystusa grzeszników prowadzisz * do Boga, gdy im spowiedź szczerą radzisz * z całego życia, by za rozgrzeszeniem * Bogu służyli z czystym już sumieniem.
3. Jeśli się lękasz karania wiecznego, * wzywaj pomocy dzielnej Wincentego; * popraw się z grzechów, pokutuj serdecznie, * zbawiony będziesz i nie zginiesz wiecznie.
4. O święty ojcze! Prosim wszyscy ciebie, * wspomóż nas, wspomóż każdego w potrzebie; * zjednaj nam nędznym grzechów odpuszczenie, * a potem duszy po śmierci zbawienie.

1. Pan mnie woła, gdzie rwie głód, * Pan mnie woła, gdzie jęk warg, * strychów nędza, piwnic chłód * wzywa głosem Jego skarg.
Refren: Miłosierdziem jako ręką * ścierać Jego łzy, krew z ran, * kiedy udręczony męką * cierpi w ludziach Bóg i Pan.
2. Pan mnie wzywa z bruków miast, * Pan mnie wzywa z więzień ścian, * Pan mój – Władca słońc i gwiazd, * krwawi krwią człowieczych ran. Ref.
3. Głodem głodnych cierpi Bóg, * ich pragnienie pali Go, * smutek smuci Go ich trwóg, * łza ich spływa Jego łzą. Ref.
4. Miłosierdzie zanieś, chleb, * wodę wlej do spiekłych ust. * Otrzyj spływającą krew * łaską Weroniki chust. Ref.
5. Ukrył się za ludzką twarz, * czeka pomocniczych rąk. * Jakże spocząć sennie masz, * gdy głos Pana wzywa wkrąg? Ref.
6. Z stolic woła, miast i wsi, * Jego głos w wołaniu rzesz, * w jęku nocy, nędzy dni * spiesz, o miłosierdzie, spiesz! Ref.

1. Witaj, ojcze ukochany, co niebiosów zdobisz chór! * Tyś od Boga jest wybrany, tyś świętości dla nas wzór. * Pobłogosław twoje dzieci, i poprowadź drogą twą! * Niech się miłość w nas roznieci, niech ogarnie mocą swą.
2. Ojcze, niech za twym przykładem wszystkim dla nas będzie Bóg! * Niech idziemy twoim śladem wśród wygnańczych ziemi dróg. * W sercu naszym niech nosimy miłość bliźnich, jak ty sam, * ojcze! O to cię prosimy, niech nam łask użyczy Pan.
3. Niech w ubóstwie i pokorze trwamy przez ten ziemski czas, * aż wieczności błysną zorze, aż Bóg z tobą złączy nas. * O Wincenty, możny w niebie, u Jezusa, Marii stóp, * twoje dzieci proszą ciebie, dla nas wszystkich miejsce zrób!

28 września – św. Wacława, męczennika (ok. 907-929 lub 935)

1. Szlachetny książę, wiary krzewicielu, * we czci u Boga i u ludzi w sławie, * żyłeś wśród trudów i utrapień wielu, * święty Wacławie!
2. Rzeczniku zgody i sprawiedliwości, * nieustraszony, wierny Bożej sprawie, * padłeś ofiarą zdrady i podłości, * święty Wacławie!
3. Wstaw się u Boga za biedne narody, * w których się szerzy kłamstwo i bezprawie, * pomóż im dążyć do prawdy i zgody, * święty Wacławie!
4. Ty, co u Boga szczęściem się już cieszysz, * na Twych czcicieli z nieba spójrz łaskawie, * ufamy, że nam z pomocą pośpieszysz, * święty Wacławie!

30 września – św. Hieronima, kapłana i doktora Kościoła (ok. 340-420)

1. Chwalmy z weselem świętość Hieronima, * który jaśnieje jak gwiazda wspaniała, * wiedzą, mądrością i przykładem życia * pełnego męstwa i trudu.
2. Wiarę zawartą w Słowie objawionym * zgłębiał wytrwale, by innych jej uczyć; * wrogie napaści karcił gromką mową, * do lwa gniewnego podobny.
3. Z wielkim zapałem i ciągłym wysiłkiem * Pisma Świętego poznawał tajniki; * nim umocniony wszystkich sycił hojnie * ożywczej łaski pokarmem.
4. Wierny pragnieniu cichej samotności * osiadł, czuwając przy żłóbku Chrystusa; * tam kiełznał ciało srogim umartwieniem, * by Ojcu złożyć się w darze.
5. Boże najlepszy, daj nam za przyczyną * nauczyciela tak bardzo sławnego * kroczyć drogami, które Ty wskazałeś * i Ciebie wielbić na wieki. * Amen.

04
Przewiń na górę
Korzystając z tej witryny, zgadzasz się zaakceptować naszą Politykę Prywatności i Politykę Cookis.
Translate »
Don\'t copy text!