Pieśni własne o Świętych 2

Zgodnie z tradycją Kościół oddaje cześć świętym, bo w ten sposób uwielbia Boga działającego w ich życiu. Dlatego ich wspomnienia rozmieszczone są w ciągu całego roku liturgicznego. Dziedzictwem, które nam pozostawili, są modlitwy, rozważania, rozmyślania. Ich przemyślenia nie są jedynie pobożną lekturą, lecz skarbcem, do którego powinniśmy często zaglądać. To olbrzymie bogactwo, z którego wciąż korzystamy w drodze do królestwa niebieskiego, wszak święci są tymi, którzy „po tejże ziemi z nami chodzili, z tych samych źródeł wodę naszą pili”. Przez oddanie się Chrystusowi przemieniali swoje ludzkie życie – jedni przez męczeństwo, inni przez codzienne i pokorne wypełnianie Ewangelii. Pieśni ku ich czci wyrażają głębię wiary, nadziei i miłości ku Chrystusowi. Naśladujemy ich, nie tylko modląc się ich słowami, ale przede wszystkim naśladując ich życie. Niniejsze wydanie śpiewnika ks. J. Siedleckiego wzbogacone zostało o nowe pieśni.

KWIECIEŃ

23 kwietnia – św. Wojciecha, biskupa i męczennika (ok. 956-997)

1. Już dzień jaśnieje szczęśliwy, * chwalebny męką Wojciecha, * co blaskiem słońce przewyższa * i zbliża niebo do ziemi.
2. O witaj, mężu dostojny, * pomiędzy niebian chórami, * wysłuchaj nasze modlitwy * i Boga z nami uwielbiaj!
3. Zasiałeś ziarno cierpieniem * i mocą krwi twojej wzeszło, * niech w świetle Ojca dojrzewa, * by nim się Kościół radował.
4. Gdy Bogu chwałę oddając * sławimy ciebie, Wojciechu, * dopomóż iść twoim śladem, * by z tobą cieszyć się w niebie.
5. Niech Ojcu z Synem i Duchem * na wieki będzie podzięka * za śmierć męczeńską pasterza * i opiekuna ojczyzny. * Amen.

1. O święty Wojciechu, wielki nasz patronie! * Racz wesprzeć ojczyznę, błagamy pokornie, * która ma nadzieję i ufności w tobie, * wspomóż, nie daj zginąć w teraźniejszej dobie.
2. Ty byłeś patronem dobrym, miłosiernym * swą radą służyłeś powierzonym wiernym, * cały swój majątek dałeś im w ofierze, * utwierdzając mężnie w chrześcijańskiej wierze.
3. A jako apostoł pierwszy w pruskiej ziemi * głosiłeś Chrystusa słowami mocnymi, * niejedną zaś duszę między poganami * pozyskałeś niebu swymi naukami.
4. Z rąk pogan poniosłeś śmierć okrutnie srogą, * boś kroczył wytrwale Mistrza swego drogą, * a krew twoja święta przyniosła zysk taki, * że wiarę w Chrystusa przyjęli Prusacy.
5. Król zwiózł twoje ciało do Piastów stolicy, * tam hołdy odbiera w gnieźnieńskiej świątnicy. * Tam poprzez stulecia króle i cesarze * wespół z ludem polskim niosą serca w darze.
6. O Święty Wojciechu, przyczyń się za nami, * łaski nam wybłagaj twoimi modłami, * byśmy ojców naszych trzymali się wiary, * nie szczędząc ubogim należnej ofiary.

1. Sławny w męczenników gronie, * o Wojciechu, nasz patronie! * Za twe prace i cierpienia, * przyjmij od nas dziękczynienia.
2. O Wojciechu, nasz patronie, * zawsze stawaj nam w obronie, * a swoimi modlitwami * Boga prosić racz za nami.
3. Uproś i Bogarodzicę, * Maryję, czystą Dziewicę, * by za nami się wstawiała, * Syna swego ubłagała.
4. Boże, w świętych swych chwalebny, * co ich zsyłasz w czas potrzebny, * daj, niech dojdziem przez Wojciecha, * gdzie wieczysta jest pociecha.

25 kwietnia – św. Marka, ewangelisty (zm. ok. 68 r.)

1. Z weselem ducha sławimy cię, Marku, * pełni wdzięczności, że nas pouczyłeś * przez Ewangelię o życiu Jezusa, * Syna Bożego.
2. Jak twoja matka, darzyłeś miłością * Piotra Opokę, i za nim poszedłeś, * by wiernie zebrać głoszone przez niego * słowo Chrystusa.
3. Natchniony Duchem spisałeś w swej księdze * mowy i czyny wcielonej Mądrości, * przez które ludzie poznali na zawsze * drogę zbawienia.
4. Apostoł Paweł ukochał cię, Marku, * ty zaś za jego płomiennym przykładem, * cierpieniem, pracą i krwi swej ofiarą * Boga uczciłeś.
5. Niech twa przyczyna wyjedna nam łaskę, * byśmy się stali świadkami Jezusa, * a On niech raczy ukazać nam chwałę * swego oblicza. * Amen.

29 kwietnia – św. Katarzyny ze Sieny, dziewicy i doktora Kościoła, patronki Europy (1347-1380)

1. Ozdobo Sieny, święta Katarzyno, * do ciebie prośby lud Europy śle, * miej nas w opiece, dusze niech nie giną, * niech nas wspomaga wstawiennictwo twe!
2. Ducha Bożego światłem napełniona * zgłębiałaś prawdę Ewangelii słów. * Przemów dziś, święta Katarzyno, do nas, * swymi pismami i przykładem mów!
3. W trudnej epoce przyszło ci pracować, * gdy brat na brata swą gotował broń. * I nas wśród mroków swą mądrością prowadź, * przed nienawiścią i niewiarą chroń!
4. Orędowniczko zgody i pokoju, * twoim przykładem gorliwości świeć. * Naucz nas czerpać z miłosierdzia zdrojów * i tylko w Bogu zaufanie mieć.
5. Ty się trudziłaś, aby wiary ziarno * wzeszło i hojny przynosiło plon. * Spraw, niech nas ziemska nie usidli marność, * prowadź za sobą przed Wiecznego tron!

MAJ

4 maja – św. Floriana, męczennika (zm. 304 r.)

1. Kiedy zabłysła nam zorza * i słońce wschodzi na niebie, * Kraków cię sławi, Florianie, * w radosnym dniu twego święta.
2. Męką wyznałeś przed światem * Chrystusa, Króla światłości; * odtąd z braterską pomocą * przychodzisz wszystkim proszącym.
3. Wejrzyj z miłością na miasto, * którego jesteś patronem, * broń nas od żaru zawiści * i od gorąca niezgody.
4. Wylej na serca wzburzone * łagodny strumień pokoju; * tych zaś, co gaszą płomienie, * przed złą przygodą ochraniaj.
5. Ojcu, Synowi, Duchowi * niech będzie chwała na wieki; * cześć Florianowi świętemu * za jego wierną opiekę. * Amen.

1. Pobożni ludzie w głos Pana chwalcie, * miłością Jego serca rozpalcie; * wzbudźcie się wszyscy do dziękczynienia, * oddajcie Bogu hołd uwielbienia.
2. Uznajcie wielką w tym dobroć Pana, * że nam obrońcę dał Floryjana, * którego pewni będąc przyczyny, * głoście przed światem cne jego czyny.
3. Więc zaufani w twojej obronie, * prosimy ciebie święty patronie, * strzeż nas w pokoju, umacniaj w wierze, * i kto cię wzywa, niech pomoc bierze.
4. Spraw również teraz, gdy cię prosimy, * skutku próśb naszych niech doznajemy, * ratuj od ognia, strzeż nas w zarazach, * bądź nam patronem w wszelkich złych razach.
5. Lecz nade wszystko chroń od zarazy * złych obyczajów, Boga obrazy, * a niech zakwitnie starym zwyczajem * pobożność ojców z miłością wzajem.

5 maja – św. Stanisława Kazimierczyka, kapłana (1433-1489)

1. Stanisławie, święty ojcze, * kanoniku z Kazimierza, * gdy wzywamy twej pomocy, * módl się za nami do Boga.
2. Twoje życie opromieniał * Jezus w Eucharystii skryty, * bądź przykładem i patronem * dla tych, co Go niosą innym.
3. Słowa twoje pełne ducha * serca wiernych pokrzepiały, * niech i nas do nieba wiodą * mądrzy i święci kapłani.
4. Bogu niechaj będzie chwała, * który darząc nas miłością * dał świętego Stanisława * jako znak swej łaskawości.

6 maja – świętych Filipa i Jakuba (zm. 62 r.), apostołów

1. Filipie, jakże jaśniejesz * zaszczytnym blaskiem wezwania * i jak podobnie do Piotra * umiłowałeś Chrystusa!
2. A On cię za to wyróżnił * przez łaskę serca szczególną: * objawił ci tajemnice * swojego w Ojcu istnienia.
3. Nie mniejszą Chrystus miłością * obdarzył ciebie, Jakubie, * nazwany bratem Jezusa * i podwaliną Kościoła.
4. Bo tyś był pierwszym pasterzem * Syjonu nowej owczarni * i dotąd listem natchnionym * pouczasz nas o zbawieniu.
5. Mężowie błogosławieni * i męczennicy Jezusa, * prowadźcie nas aż do nieba * przez dar nadziei i wiary.
6. A kiedy w Ojca mieszkaniach * będziemy trwali na wieki, * niech z wami razem śpiewamy * ku chwale Trójcy Najświętszej. * Amen.

8 maja – św. Stanisława ze Szczepanowa, biskupa i męczennika (ok. 1030-1079)

1. Chwała Tobie, Gospodzinie, * iż o świętych Twych cześć słynie, * która nigdy nie zaginie * i na wieki nie przeminie.
2. Wesel się, narodzie cały, * iż zażywa w niebie chwały * święty syn polskiej macierzy, * Stanisław, wzór jej pasterzy.
3. On to jeszcze w swej młodości * pełen był Boskiej miłości, * potem żyjąc w surowości, * nauczał sprawiedliwości.
4. O, męczenniku chwalebny, * z Boga wyrósł czyn chwalebny! * Wspomóż człowieka grzesznego, * obroń od wszelkiego złego.

1. O Stanisławie, pasterzu dusz, * w męczeńskiej krwi koronie; * wzorze miłości, mężny wśród burz, * twe serce wiarą płonie.
Refren: Święty patronie nasz, * uproś nam wiary męstwo; * opieką z nieba naród twój darz, * miłości daj zwycięstwo.
2. Tyś zagrożonych w opiekę brał, * w obronie rodzin stawał; * w tobie nasz naród patrona miał, * co wiary strzegł i prawa. Ref.
3. W swoją opiekę nas także weź, * bądź możnym opiekunem; * rodziny polskie od złego strzeż, * bądź wytrwałości wzorem. Ref.

Refren: Wesel się, Polsko cała, * matko szlachetnych ludzi, * przez wieki tobie chwała, * przez wieki Bogu służysz.
1. Ciesz się dobrym pasterzem, * biskupem Stanisławem, * on życie dał w ofierze * za prawdę, lud i wiarę. Ref.
2. Uproś nam Stanisławie * u Boga cnotę męstwa, * by w każdej słusznej sprawie * móc wytrwać do zwycięstwa. Ref.
3. Raduj się dziś Krakowie * świętego darem ciała, * chwal Boga Wszechmocnego * i ciesz się Polsko cała. Ref.

1. Witaj, święty Stanisławie, * tyś jest u nas w wielkiej sławie, * = tyś jest naszym patronem * i sławnym opiekunem.
2. Tyś jest biskupem w Krakowie, * niech tę prawdę każdy powie, * = w katedralnym kościele * nauczasz ludzi wiele.
3. Nauczasz nas na świecie żyć * i jak mamy Bogu służyć, * = wychwalać Go społecznie, * tu na ziemi i wiecznie.
4. Ty i króla złość strofujesz * i od grzechu go hamujesz, * = każesz mu pokutować * i za grzechy żałować.
5. Pokazujesz wieczność błogą, * prowadzisz go świętą drogą, * = prowadzisz do wieczności, * do niebieskiej radości.

9 maja – św. Ludwiki de Marillac (1591-1660)

1. Matko nasza w wiecznej chwale, * przyjm modlitwę, pokłon, cześć! * Twą ideę miłosierdzia, * biednym braciom chcemy nieść!
Refren: Chrystus miłosierdzia wzorem, * Jego miłość blaskiem lśni. * Chcemy Go tak umiłować, * jak kochałaś, matko, ty.
2. O patronko miłosierdzia, * już nagrodę Pana masz. * Niech twój przykład nas utwierdza, * służyć bliźnim naucz nas. Ref.
3. Służba bliźnim twą rozkoszą, * idziesz biednym ulgę nieść. * Dusza twa, Ludwiko święta, * głosi Bogu wieczną pieśń. Ref.
4. Bliźni cierpi, nagli, czeka, * Chrystusowy dzieląc los. * Zatroskani o człowieka, * chciejmy słyszeć Jego głos. Ref.

1. O, błoga chwilo, gdy już u Boga, * ciebie widzimy, o matko droga! * Niech twa opieka będzie nad nami! * = Święta Ludwiko, módl się za nami!
2. O, matko nasza, niech imię twoje * osładza nasze cierpienia, znoje; * daj, niech pociechy słońce zaświeci, * = matko Ludwiko, błogosław dzieci!
3. A nasze domy weź w swą obronę, * spojrzyj na głowy kornie schylone; * przyjdź nam z pomocą w każdej potrzebie * = przed tronem Pana, o matko w niebie!

14 maja – św. Macieja, apostoła (zm. ok. 50 r.)

1. Macieju, jakże cudowne * zrządzenie Bożej mądrości, * że ciebie właśnie wybrano * do apostołów wspólnoty.
2. Gdyż puste miejsce zostało * po uczniu, który z rozpaczy * odtrącił miłość Chrystusa * i zabił siebie samego.
3. Lecz Pan obdarzył cię chwałą * należną niegdyś tamtemu, * a łaska Ducha Świętego * natchnęła usta Piotrowe.
4. Przyjmując ciężar posługi, * głosiłeś ludziom zbawienie * i aż do śmierci niezłomny, * przez krew wyznałeś Jezusa.
5. Prosimy ciebie, Macieju, * byś pomógł nam postępować * drogami, które ukaże * natchnienie Ducha Świętego.
6. Niech Bogu w Trójcy Jednemu * majestat będzie i chwała; * niech On za twoją przyczyną * dopuści nas do niebiosów. * Amen.

15 maja – bł. Zofii Czeskiej (1584-1650)

Błogosławiona matko Zofio, * oddana Bogu całkowicie; * naucz nas szczerze i z radością * oddawać Bogu swoje życie.

Refren: Pochwycona przez piękno miłości, * Chrystusa w bliźnich zawsze widząca, * mądra niewiasto, nauczycielko,* Zofio przesławna, módl się za nami!
1. Za tobą Zofio pielgrzymujemy, * szukając Zbawcy w każdym człowieku, * ofiarę czyniąc z modlitw i pracy * wspomóż, oręduj, usłysz błaganie: Ref.
2. Wszystko czynione przez miłosierdzie * ratuje ludzkość, umacnia wiarę, * naucz nas służby, naucz modlitwy. * Matko młodzieży, usłysz błaganie: Ref.
3. Kiedy grzech niszczy radość i czystość, * cierpliwie kroczysz z Bogarodzicą * Ty, która uczysz, ocal nadzieję * perło Krakowa, usłysz błaganie: Ref.

15 maja – św. Izydora Oracza (ok. 1080-ok. 1130)

1. Rolniku sławny, święty Izydorze, * prac Bogu miłych przykładzie i wzorze; * wielkimi cudy na ziemi wsławiony, * bądź pozdrowiony, bądź pozdrowiony.
2. Ciebie nie droga purpura wsławiła, * ani bogata matka urodziła; * lecz wzrosłeś między ziemi oraczami * i wieśniakami, i wieśniakami.
3. Tyś Bogu modły czyste ofiarował, * zaś anioł za cię rolę pana orał * i bydła twego, by mu głód nie szkodził, * strzegł, za nim chodził, strzegł, za nim chodził.
4. Z cząstki ubogiej obiadu małego * karmiłeś mnóstwo ludu zgłodniałego, * a Bóg pomnażał w garnuszku potrawy, * na cię łaskawy, na cię łaskawy.

16 maja – św. Andrzeja Boboli, kapłana i męczennika (1591-1657)

1. Święty Andrzeju Bobolo, * sławny w męczeństwa koronie, * Bóg hojnych łask aureolą * w niebie uwieńczył twe skronie.
2. Dziś, kiedy pamięć twą czcimy * i radość bije nam z czoła, * twe bohaterstwo sławimy, * twą śmierć za jedność Kościoła.
3. Gdy nas świat kusi i mami * i gdy nas grzechy niewolą, * twojej pomocy wzywamy, * wspomóż nas, święty Bobolo!
4. Przez apostolskie twe słowo, * które głosiłeś ochoczo, * spraw, niech się ludy na nowo * w jednej owczarni zjednoczą!
5. Niech łódź Kościoła ominie * skały i zdradne mielizny, * spraw, niech do portu dopłynie: * do nieba, wiecznej ojczyzny!

1. Wyznawco wielki, złączon tak żywo, * własnym nieszczęściem z Polski niedolą! * Ojczyznę naszą ręką życzliwą, * wspieraj Bobolo, wspieraj Bobolo.
2. Niechaj nam krew twa, hojnie przelana * wyjedna względy Bożego Syna * i nas niech Jemu każda twa rana * wciąż przypomina, wciąż przypomina.
3. Pochodnio wiary, co jasno płonie! * Obrońco krzyża, czcicielu Marii! * K’tobie błagalne podnosim dłonie, * z naszej kalwarii, z naszej kalwarii.
4. Boś ty krew nasza, kość z naszych kości, * w tobie duch polski, pełen ofiary, * aż się do niebios wzniósł wysokości * na skrzydłach wiary, na skrzydłach wiary.
5. Niegdyś tę Polskę, coś jej ozdobą, * „Macierzą Świętych” nazwano w świecie: * jakże się ona dziś chlubi tobą, * żeś ty jej dziecię, żeś ty jej dziecię.
6. O synu Polski, o jej patronie! * Do stóp się twoich ścielem ze łzami: * Ty, co w męczeńskiej świecisz koronie, * módl się za nami, módl się za nami.

21 maja – św. Jana Nepomucena, kapłana i męczennika (ok. 1350-1393)

1. Ciebie chwalimy, wiekuisty Panie, * który nam pomoc dajesz w świętym Janie. * On opiekunem całej czeskiej ziemi, * i Polska też go swym patronem mieni!
2. Kruszyłeś, święty, grzesznych kazaniami * i utwierdzałeś cnót swych przykładami. * Za toś był skazan na rozliczne męki, * któreś niewinnie znosił z króla ręki.
3. Spraw, byśmy cnoty twe naśladowali * i odtąd się już złego, wystrzegali. * Niechaj doznamy opieki od ciebie, * byśmy wychwalać mogli Boga w niebie.

22 maja – św. Rity z Cascii, zakonnicy (zm. ok. 1457)

1. O święta Rito, oblubienico droga! * Ty, która znasz co rozpacz i co trud, * = upraszaj nam wszelkie łaski u Boga * i wskazuj ścieżkę do niebieskich wrót.
2. O święta Rito, o panno bolejąca! * Ty uczysz nas jak przyjąć cierpień krzyż. * = Wybłagaj nam u wszechmocnego Ojca, * byśmy umieli iść ku tobie wzwyż.
3. O święta Rito, o matko kochająca! * Ty dziatkom swym gotujesz lepszy los. * = Przed tobą dziś młodzież dorastająca, * pokornie składa swoich marzeń stos.
4. O święta Rito, orędowniczko nasza! * Ty ukazujesz wielkość Bożych łask. * = Swym wstawiennictwem u naszego Pana, * wypraszaj pomoc przez twej chwały blask.

29 maja – św. Urszuli Ledóchowskiej, dziewicy (1865-1939)

1. U tronu Boga wstawiaj się za nami, * święta Urszulo, wśród wybrańców nieba. * Ufni stajemy z naszymi prośbami, * ty wiesz jak bardzo łaski nam potrzeba.
2. Rodzinom uproś moc trwania przy Bogu, * młodzieży ufność wbrew wszelkiej nadziei. * Wyjednaj dziatwie, niech w rodzinnym progu * Bóg ją zachowa od grzechu zawiei.
3. Święta Urszulo, przed obliczem Pana * przemów za nami twe przemożne słowo. * Bóg cię wysłucha, niech łaska nam dana * odrodzi serca, zbudzi je na nowo.
4. Bądź uwielbiona Trójco Przenajświętsza, * Ojcze, nasz Stwórco, Synu Zbawicielu, * Duchu świętości, miłości i prawdy, * zawsze i wszędzie, i przez wszystkie wieki.

30 maja – św. Jana Sarkandra, kapłana i męczennika (1576-1620)

1. Janie Sarkandrze, święty męczenniku, * patronie krain polskich i morawskich, * twoje wspomnienie niechaj nas umacnia * = w drodze ku Bogu.
2. Jesteś przez Pana przerzuconym mostem * ponad brzegami poróżnionych braci, * aby ich godzić mocą Ewangelii * = większą od granic.
3. Czuwaj więc teraz nad swoimi braćmi, * którzy u ciebie szukają pomocy * w ziemi rodzinnej i tam, gdzie przelałeś * = krew swą niewinną.
4. Pomóż nam, ojcze, zawsze być z Chrystusem, * głosić Go co dzień słowami i czynem. * Naucz wprowadzać pokój nieobłudny * = między zwaśnionych.
5. Chwała niech będzie Bogu w Trójcy Świętej. * Cześć i podzięka za ciebie, pasterzu, * który męczeństwem potwierdziłeś prawdę * = Dobrej Nowiny.

30 maja – bł. Marty Wieckiej (1874-1904)

Refren: Błogosławiona siostro Marto Wiecka, * jakże wspaniały dziś twój w niebie tron. * Bóg cię ozdobił jasnością niebieską, * objawił światu twoich zasług plon.
1. Bo najważniejsze Jego przykazanie * w całym swym życiu wprowadzałaś w czyn. * = Ofiarną miłość świadcząc nieustannie * jak nas nauczył Jezus, Boży Syn. Ref.
2. Od lat najmłodszych wierna świętej wierze, * którą w twej duszy sam zaszczepił Bóg, * = Jemu swe serce złożyłaś w ofierze, * dając za miłość swej miłości dług. Ref.
3. Nie miałaś w życiu innego pragnienia * nad miłość Bożą i świętości blask * = oraz ofiarną służbę w zgromadzeniu, * gdzie otrzymałaś wiele Bożych łask. Ref.
4. Skarby zachwytów i ciernie Golgoty * składałaś kornie u Jezusa stóp. * = On twoją duszę przyozdobił w cnoty, * chronił swą mocą od życiowych złud. Ref.
5. A wierną służbę i ofiarę z życia, * którą złożyłaś w wielkiej próby czas * = przyjął z radością, nagrodził obficie, * uczynił wzorem cnót dla wszystkich nas. Ref.
6. Ucz nas miłości, o błogosławiona * na wszystkich ścieżkach trudnych ludzkich dróg, * = niech miłość Boga każdy ból pokona, * a w całym świecie niech króluje Bóg! Ref.

02
Przewiń na górę
Korzystając z tej witryny, zgadzasz się zaakceptować naszą Politykę Prywatności i Politykę Cookis.
Translate »
Don\'t copy text!