Krótkie teksty, przeważnie w ponadnarodowym języku łacińskim, i umiejętnie skomponowane do nich melodie o prostym przebiegu, stały się charakterystycznymi cechami śpiewów modlitewnej Wspólnoty z Taizé. Ich medytacyjny charakter, pełen prostoty styl i łatwy do nauczenia materiał słowno-muzyczny, bardzo często nawiązujący do tradycji starochrześcijańskich, przyczyniły się do niezmiernej popularności tych śpiewów, bez których trudno dzisiaj wyobrazić sobie wspólne spotkania modlitewne, zwłaszcza te o charakterze międzynarodowym. Przez wiele lat czuwał nad tymi śpiewami i niektóre sam układał J. Gelineau SJ, badacz śpiewu pierwszych chrześcijan.